عنقه ، قال احمد : و مالك لم يردّ الحديث لكن تأوله ] . از اين عبارت ظاهر است كه هر گاه به ابن أبي ذئب خبر رسيد كه مالك عمل نمىكند بحديث « البيّعان بالخيار » ، ارشاد نمود كه : استتابت كرده شود مالك ، پس اگر توبه كند ، و گرنه گردن زده شود . و امام احمد بن حنبل در تخليص گلوى امام مالك و حمايت او افاده كرده كه : مالك رد حديث نكرده ، لكن تأويل آن نموده . پس ، از اين افاده ظاهر است كه امام احمد بن حنبل هم ، حكم را باستتابت و ضرب عنق در صورت عدم توبه ، اگر رد حديث از مالك واقع مىشد ، انكار نتوانست كرد . اعراض از حديث غدير مساوق كفر است و هر گاه اعراض از حديث « البيعان بالخيار » به اين مثابه شنيع و فظيع باشد كه ابن أبي ذئب بر مالك ، با آن همه عظمت و جلالت ، حكم استتابت و ضرب عنق در صورت عدم توبه جارى سازد ، و احمد بن حنبل هم انكار اين حكم ابن أبي ذئب در صورت رد خبر نكند ، پس رد و انكار خبر غدير ، كه بمراتب بىنهايت بالاتر از حديث « البيعان بالخيار » مىباشد ، به صد اولويت موجب ضرب عنق در صورت عدم توبه خواهد بود . و محمد بن أبى بكر المعروف بابن القيم الجوزية الحنبلى [ 1 ] در « زاد المعاد في هدى خير العباد » بعد ذكر حديث طويل از عبد اللَّه بن احمد در ذكر قدوم وفد بنى المنتفق [ 2 ] گفته : [ هذا حديث كبير جليل تنادى جلالته و فخامته و عظمته على انه قد خرج من

--> [ 1 ] ابن القيم : شمس الدين الدمشقى المتوفى ( 751 ) [ 2 ] المنتفق : بن عامر بن عقيل : جد جاهلى .